فاطمه دانشور | عضو شورای شهر | مهرآفرین

بزرگ کردن قلم برگشت به حالت عادی قلم کوچک کردن قلم چاپ صفحه پی دی اف صفحه ارسال به دوستان

با توجه به گزارش وزير کشور به مجلس دهم درباره وضعيت آسيب هاي اجتماعي ضروري مي دانم به چند نکته مهم در اين زمينه اشاره کنم؛ متاسفانه آسيب هاي اجتماعي در کشور در شرايطي روند روبه رشدي را در پيش گرفته که هنوز زيرساخت هاي کشور براي مقابله با آنها آماده نشده است.

اعتياد هم اکنون يکي از اصلي ترين آسب هاي اجتماعي در کشور محسوب مي شود اما زنانه شدن آن با توجه به ماهيت جنس زن و قدرت باروري و توليد مثلي که دارد آنچنان که بايد مورد توجه قرار نگرفته است. امروز در حالي بايد به بحث زنانه شدن اعتياد با اولويت مادران معتاد باردار و کودکان شيرخوارشان پرداخت که همچنان خلاجدي در حوزه قوانين و زيرساخت هاي لازم وجود دارد و اين مساله مهم هنوز در دستور کار جدي دستگاه ها قرار نگرفته است.
    متاسفانه بايد گفت هم اکنون در بسياري از شهرهاي کشور کمپ ترک اعتياد ويژه اين گروه پيش بيني نشده و مادران باردار و کودکان شيرخوارشان براي ترک اعتياد به مسافرخانه ها و مراکز معدودي که به شکل تخصصي فعاليت نمي کنند ارجاع داده مي شوند. البته اينکه امروز مسئولان کشور درباره آسيب هاي اجتماعي بي پرده و با صداي بلند صحبت مي کنند موضوع اميدوارکننده اي است که ما فعالان اجتماعي براي رسيدن به آن انتظار زيادي کشيده ايم و اين يعني ما هم اکنون به مرحله پذيرش مساله ورود پيدا کرده ايم در حالي که سال هاي متوالي با مشکل نپذيرفتن مواجه بوديم و هر قدمي در اين حوزه در خوشبينانه ترين حالت تکذيب شده و يا سياه نمايي تعبير مي شد. اما امروز همان حرف هاي گذشته ما از زبان مسئولان تکرار مي شود که يک قدم روبه جلوست. اما مساله مهم ديگري که نبايد در کشاکش اين پذيرش فراموش شود و نگراني جدي درباره آن وجود دارد بحث فهم دقيق مساله است. پذيرش مساله اگرچه دير اما يک اقدام مثبت محسوب مي شود اما اگر مسئولان براي فهم دقيق معضلات اجتماعي از کمک سازمان هاي مردم نهاد غفلت کنند اين تلاش ها به راهکارهاي درستي ختم نمي شود و همچنان مساله سرجاي خود باقي مي ماند. اين اتفاق البته سايرآسيب هاي نگران کننده مثل پايبند نبودن زنان متاهل به همسرانشان و حاشيه نشيني را هم شامل مي شود. پيشنهاد من در اين زمينه احياي وزارت رفاه و تامين اجتماعي است چرا که وزارت کشور يک نهاد کاملاً سياسي است و نمي تواند جنس اجتماعي مسائل اجتماعي را هضم کند. بنابراين لازم است براي سازمان اجتماعي يک جانمايي درست انجام شود. البته اين سازمان هم نمي تواند به تنهايي در اين حوزه ورود کند و لازم است فعالان اجتماعي به مشارکت فراخوانده شوند. پس در اولين قدم نمايندگان مجلس بايد در کميسيون هاي تخصصي براي اين فعالان يک کرسي مشاوره
    در نظر بگيرند. به اعتقاد من با توجه به جنس کار درمانگري اجتماعي در حوزه آسيب ها بهترين گزينه از بين دستگاه هاي متولي موجود وزارت بهداشت است که مي توان سازمان اجتماعي را در اين وزارتخانه تشکيل داد چرا که تعريف بهداشت تنها سلامت فيزيکي نيست و سلامت اجتماعي و تعاريف جديد را هم شامل مي شود از طرفي بايد سازمان بهزيستي را هم در اين حوزه تقويت کرد.

فاطمه دانشور عضو شورای شهر

web stats log analyzer

1391-1396 کلیه حقوق برای وب سایت فاطمه دانشور محفوظ است.

Template Design:Cyanviolet Group