25 آذر 1397 ساعت 18:12

آشنایی با فاطمه دانشور

فاطمه دانشور کارآفرین ایرانی

فاطمه دانشور (متولد ۱۳۵۳)، کارآفرین و تاجر ایرانی و از اعضای شورای اسلامی شهر تهران در دوره چهارم و عضو اتاق بازرگانی, صنایع, معادن و کشاورزی است. وی کارشناس مدیریت بیمارستانی و کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی از دانشگاه تهران است.
مدیرعامل سیاحان سپهر آسیا و بنیانگذار موسسه نیکوکاری مهرآفرین پناه عصر می باشد.

زندگی من

خواستنی که توانستن شد

امروز خیلیها از من میپرسند عامل موفقیتت چه بود؟ به آنها میگویم که موفقیت من به عوامل متعددی بستگی داشت؛ یکی از این عوامل افراد موثری بودند که در مسیر زندگیام قرار گرفتند و به کمك آنها مسیرهایی به رویم گشوده شد . این نکته همواره برای من عجیب و سوال برانگیز است، زیرا همیشه در کتابها خوانده بودم که شما به اهدافی میرسید که آنها را در ذهنتان تکرار کردهاید. اما من به اهدافی بسیار فراتر از آنچه نوشته بودم رسیدم...

مصاحبه با مجله کلید ملی

شهرزاد باباعلی پور
آنقدر باتمام زنان فعال در عرصه‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی کشور متفاوت است که هر بار نشستن پای صحبت‌هایش، منجر به شنیدن ناگفته‌ها و آمار و ارقامی تازه و شگفت‌انگیز می‌شود. «فاطمه دانشور» که این روزها ریاست کمیته اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران را عهده‌دار است به راحتی از ناامنی اجتماعی، و شرایط سخت زندگی زنان و بی‌اعتمادی نگران‌کننده در جامعه سخن می‌گوید؛ ازاینکه شب‌ها به دلیل گزارش‌هایی که از خیریه‌اش دریافت می‌کند خوابش نمی‌برد و اینکه آرزویش بازگرداندن اعتماد به جامعه است. با فاطمه دانشور، این بار با محوریت زن و شهر به گفت و گو نشسته‌ایم؛ موضوعی که به اعتقاد کارشناسان در فرهنگ شهری و اجتماعی ما مغفول مانده و نیاز به مطالعه و سیاست‌گذاری جدی دارد.

* خانم دانشور؛ سئوالم از شما به عنوان یکی از نمایندگان شهر تهران این است که تهران چقدر برای حضور یک زن در قالب اجتماعی فضا دارد و آیا یک زن می‌تواند با احساس امنیت کامل در خیابان‌های این شهر تردد کند؟
واقعیت آن است که طبق آمارهایی که در بدنه اجتماعی شورای شهر با آن مواجهیم، متأسفانه خشونت‌هایی مانند چاقوکشی و زورگیری‌ خیابانی در شهر تهران نسبت به ۶ سال گذشته 18 برابر شده است. رشد خشونت‌های این‌چنینی، میزان امنیت اجتماعی را پایین می‌آورد و آسیبِ آن بیشتر متوجه زنان است. بارها پیش آمده که جلوی دفتر کار من در چهارراه‌جهان‌کودک، کارمندان زن مورد سرقت و کیف‌قاپی قرار گرفته‌اند و این تجربیات نشان می‌دهند که یک زن حتی برای راه رفتن در خیابان‌های تهران هم از استرس و ترس در امان نیست. البته وقتی بحث بر سر مواردی مانند کیف قاپی و سرقت است، تنها زنان نیستند که قربانی خشونت می‌شوند و این ترس و اضطراب مردان را هم تهدید می‌کند چون این آسیب‌ها تمام افراد جامعه را تهدید می‌کند. چیزی هم که امروز در سطح تهران نگران کننده است، آمارهای وقوع جرم‌هایی از این دست است که باید برای امنیت اجتماعی آن فکر اساسی شود. به طور حتم این نیروی انتظامی است که می‌تواند بحث امنیت را برقرار کند و خوشبختانه در دوره مدیریت آقای مسجدجامعی سطح شورا تا حدی بالا رفت که حالتی مطالبه‌گر به اعضای شورای شهر داد و ما می‌توانستیم مطالبات شهر را از نیروی انتظامی بخواهیم و از جمله برنامه‌های ایشان حضور فرماندهان ناجا در صحن شورا و توضیح گزارشی از وضعیت امنیت اجتماعی شهر تهران بود.
* به نظر می رسد بیشتر از بحث امنیتی در  تهران بحث فرهنگی با امنیت اجتماعی یک زن گره خورده است. خانم‌ها چه در جنوب شهر و چه در شمال شهر حضور اجتماعی پررنگی دارند و برای تأمین امنیت اجتماعی آن‌ها نیازمند یک اتفاق فرهنگی هستیم ؛ مسئولیت این مدیریت فرهنگی به عهده کیست ؟
- اساس فرهنگ اخلاق است و درواقع اخلاق، سرچشمه فرهنگ است اما متاسفانه در جامعه ما اعتماد ملی پایین آمده است. این اتفاق باید توسط اندیشمندان اجتماعی و حقوقی عارضه‌یابی شود؛ زیرا این کاهش اعتماد در جامعه سبب پایین آمدن عزت نفس افراد شده است و آدم‌ها را به نوعی به سمت و سوی بی‌اخلاقی کشانده است و البته در این میان بیشترین نقش را مسئولان برعهده دارند. حضرت علی (ع) در حدیثی می‌فرمایند : مردم شبیه حاکمانشان می شوند " و حاکمان در دوره ما مسئولان هستند که امروز دائم یکدیگر را تخریب می‌کنند و به هم بی‌اعتمادند. مثال بارز این شرایط نگاهی است که امروز بین برخی نمایندگان مجلس و دولت حاکم است؛ آنها در پرسش‌هایشان از دولت به گونه‌ای رفتار می‌کنند که گویا به دولت بی‌اعتمادند واین موضوع در جامعه هم متبادر می‌شود. یا به عنوان مثال وقتی مقام مسئولی اختلاس می‌کند و داستان اختلاسش افسانه‌ای و همه‌گیر می‌شود به بدنه اعتماد جامعه ضربه‌ای جبران ناپذیر وارد می‌شود.
شاید این فرآیند قابل مشاهده نباشد اما در جامعه رسوخ می‌کند و این قضیه همانند ماجرای دروغ گفتن در جامعه است. زمانی که مسئولان به یکدیگر دروغ می‌گویند قبح آن از بین می‌رود و  این آسیب در بدنه جامعه به طور گسترده‌تر نمود پیدا می‌کند و اگر در این میان افرادی که دروغ گفته‌اند به جایگاه بهتری هم دست پیدا کنند، آن وقت دیگر دروغ گفتن به معنای کسب امتیاز بیشتر هم می‌شود و متاسفانه در چند سال اخیر و به ویژه دولت گذشته این اتفاق زیاد تکرار شد. آمارهای غلط و کلام‌های نادرست سبب ریخته شدن قبح این عمل شده است و موجب شده بی‌اخلاقی در جامعه رواج پیدا کند.
در روزنامه‌ای نوشته شده بود علت ثبت نام زیاد مردم برای دریافت یارانه بی‌اعتمادی آنها به دولت است درحالی که این موضوع صحت ندارد بلکه واقعیتی که باید آن را بپذیریم آن است که آمار ثبت نام دریافت یارانه می‌گوید 90 درصد مردم ما روی خط فقر زندگی می‌کنند و درآمدهای 700 یا حتی 900 هزار تومانی به یک زن و مرد اجازه نمی‌دهد در این جامعه به راحتی زندگی کند و آن‌ها حتی روی دریافت یارانه حساب کرده‌اند و این گناه نباید به نام دولتی باشد که یک سال است روی کار آمده چرا که قبل از آمدن این دولت، تورمی مزمن گلوی جامعه را گرفته بود و این تورم مزمن با این درصد بالا نشات گرفته از دولت پیشین بوده است و در این شرایط نباید از مردم انتظار داشت از دریافت عدد کوچک یارانه  انصراف دهند. باید به داد این مردم رسید. باور کنید خیلی از شب ها وقتی به آمارها و گزارش هایی که از خیریه ام دریافت می کنم به سختی خوابم می‌برد. من به اندازه خودم در حال تلاش هستم و بخش عمده‌ای از اموالم را صرف خیریه‌ام کرده‌ام اما گزارش‌هایی که هر روز به دستم می‌رسد نگرانم کرده است .
*حالا که بحث از نگرانی به میان آمد، کمی درباره نگرانی‌های بانویی که امروز ریاست کمیته اجتماعی شورای شهر تهران را برعهده گرفته صحبت کنید .   
در چند روز گذشته خبری به دستم رسید از زنی که در خیریه ما تحت پوشش است و با دریافت مبلغ جزئی از ما و مبلغی هم از کمیته امداد امام خمینی و دریافت یارانه با 300 / 400 هزارتومان زندگی می‌کند . وضعیت اخیر این زن گواه رنج بردن شدید از سوء تغذیه بوده چرا که ماه‌هاست گوشت نخورده است و چون توان پرداخت هزینه‌های درمانی را نداشته، به دکتر مراجعه نکرده و در بستر مرگ قرار گرفته است. این اتفاق برای خیلی از آدم‌های دیگر این سرزمین ممکن است رقم بخورد. مسئولان ما و نمایندگان ما در این شرایط باید دست به دست هم دهند تا کشور را از این شرایط بیرون آورند چرا که واقعیت کشور ما حکایت از مردمی دارد که به سختی در حال زندگی هستند و بیشتر از این هم تحمل سختی را ندارند و نمی دانم اگر این سختی ذره ای بیشتر شود چه اتفاقی برای آنها می افتد.
* به شهر و موضوعات زنان برگردیم . شاید در سال های گذشته کلیت شورا بیشتر مردانه بوده‌است اما حالا که سه نماینده زن در شورای شهر تهران حضور دارند آیا آن همبستگی زنانه برای پیگیری یک موضوع زنانه در شورا به وجود آمده مثل افزایش بوستان های مختص بانوان در شهری که نیمی از جمعیتش را زنان تشکیل می دهند ؟   
خانم آباد همیشه این موضوعات را پیگیری کرده‌اند و موضوعاتی همچون بهشت مادران یا برنامه‌های شهرداری برای بانوان در برنامه پنج ساله شهرداری پیگیری شد و حتی افزایش امکانات برای بانوان در این برنامه گنجانده‌شد. هر سه ما به نوعی دغدغه حوزه زنان را داریم و در صحن شورا یا نشست‌هایی که داشته‌ایم این مسائل را مطرح کرده‌ایم؛ در این میان تاکید شخص من روی حفظ بنیان خانواده و کارآفرینی بوده است و معتقدم به عنوان یک زن هرقدر هم که در حوزه سیاست و حوزه کارآفرینی موفق باشم اما نتوانم نقش اصلیم را که مادر بودن است، اجرا کنم، بازنده هستم. بنابراین با توجه به سختی‌هایی که برای زنان وجود دارد همیشه به این موضوع فکر کرده‌ام که چطور یک زن می‌تواند هم کسب درآمد داشته باشد و هم نقش مادری و همسری را ایفا کند. الگویی که شخصا به آن روی آوردم کسب و کار خانوادگی بوده‌است یعنی شرکتی تاسیس کردم که سهامدارانش اعضای خانواده و از جمله خانم‌ها باشند و برنامه‌های جامعی برای آن تعریف کردم و تلاش کردم با حفظ ابعاد شخصیتی هر زنی که در این جمع است بتوانم کار اقتصادی هم انجام دهم .
من معتقدم زنان ما به لحاظ مالی باید استقلال داشته باشند چرا که تاریخ ما نشان داده است زمانی که زنان استقلال مالی خود را از دست بدهند بسیاری از حقوق دیگر آنها هم نادیده گرفته می‌شود. زنان ما باید آنقدر رشد کنند که علاوه بر داشتن استقلال مالی، به اقتصاد خانواده هم کمک کنند و نقش مادری را هم ایفا کنند تا بنیان خانواده‌شان در معرض فرو پاشی قرار نگیرد. ‌برخی تحقیقات در خصوص طلاق نشان می‌دهد وقتی زنان استقلال مالی پیدا می‌کنند ، راحت‌تر به طلاق گرایش نشان می‌دهند اما این واقعیت نباید سبب شود زنان از حیطه‌های رشد اقتصادی کنار گذاشته شوند بلکه باید بینش زنان جامعه به اندازه رشد اقتصادی آنها رشد کند تا اگر اقتصاد مالی کسب کردند به سمت تزلزل بنیان خانواده حرکت نکنند. برنامه‌های من در شورای شهر و کمیته اجتماعی نیز بیشتر روی این دو موضع متمرکز شده است .
* نامه ها و در خواست‌هایی که از زنان در شهر دریافت می‌کنید بیشتر حول چه موضوعاتی است؟
نامه‌ها‌ی زیادی در یافت کرده‌ام که تعداد آنها کم نیست و در آن بسیاری از این زنان نیاز به مشاوره داشته‌اند؛ بسیاری از آنها سئوال می‌کنند با توانمندی‌هایی که اکنون دارند چه کارهایی می‌توانند انجام دهند و 90 درصد سئوال‌ها به این موضوعات اختصاص پیدا کرده‌است . پاسخ به این پرسش که زنان چگونه می‌توانند از توانمندی‌هایشان استفاده کنند مرا به سمت برگزاری مشاوره‌های گروهی برده‌است و در تلاش هستم تا سیستمی ایجاد کنم که به بانوان شهر تهران مشاوره گروهی داده‌شود تا از ظرفیت‌های موجود برای پیشرفت و تعالی خود استفاده کنند .
*تعاملتان با همه بانوان عضو شورا یکسان است ؟
- به هرحال اختلاف نظرهایی هم داریم مثلا بودجه ستاد ساماندهی سازمان‌های مردم‌نهاد این روزها بیشتر در حوزه زنان دفاع مقدس و زنان جهادگر تمرکز دارد اما من بر این باورم که امروز در کنار این افراد، جبهه دیگری هم باید مورد توجه جدی قرار گیرد و آن هم زنان سرپرست خانواده است. البته منظور این نیست که تا به حال به این گروه توجهی نشده، بلکه باید متمرکزتر و جدی‌تر به ساماندهی این قشر از جامعه بپردازیم. ضمن این که اگر قرار است برنامه‌ریزی خوبی برای زنان شهر شود باید در بین آنها باشیم، با آن‌ها صحبت کنیم و دغدغه‌ها و نیازهایشان را بهتر بشناسیم.
* واقعیت آن است که وقتی از بیرون به جمع زنان شورای شهر تهران نگاه می‌کنیم گویا هر یک از این اعضا تک‌تک و به صورت جداگانه فعالیت‌هایی را دنبال می‌کنند و اتحادی در پیگیری یک موضوع در بین آنها دیده نمی‌شود .
- بله این موضوع تا حدودی صحت دارد چرا که در شورای شهر چیزی تحت عنوان کمیته یا کارگروه زنان وجود ندارد که ما موظف باشیم هر چند وقت یک بار به دلیل پیگیری اهداف مشخص در حوزه زنان دور هم جمع شویم و هر سه با هم برنامه‌ریزی کنیم اما هر کدام از ما به طور جداگانه و فردی با توجه به دیدگاهمان تلاش‌هایی را در این خصوص انجام داده‌ایم .
*یکی از اتفاقاتی که مدیریت شهری تهران دنبال کرده است ، بحث تفکیک بوده است ؛ اتوبوس‌های شهر تفکیک شده‌اند ، مترو تفکیک شده است و حال سئوال اینجاست که آیا به نظر شما این تفکیک‌ها در شهر برای زنان امنیت به ارمغان می‌آورد؟
- برای اینکه از فضای تفکیک فاصله بگیریم باید اول فرهنگ اجتماعی را ارتقاء دهیم. شما مطمئن باشید که اگر این فاصله را مثلا فردا در اتوبوس و مترو بردارید، مشکلات زیادی اتفاق می‌افتد و حتی خود بانوان هم به شدت مخالف آن خواهند بود چرا که فرهنگ مورد نظر هنوز در جامعه جا نیفتاده‌است. اول باید برای فرهنگسازی تلاش کرد که آدم‌ها فارغ از جنسیت به یکدیگر احترام بگذارند. بنابراین اکنون در شرایط فعلی مجبوریم این جدا سازی در فضاهای شهری را داشته باشیم اما باید برای جا انداختن این موضوع فرهنگی در میان زنان و مردان جامعه جامعه تلاش کنیم تا حفظ حریم‌ها به خودی خود و توسط تک تک افراد جامعه صورت بگیرد.
*یکی از اقدامات شهرداری تهران راه‌اندازی سرای محلات است که بخشی از برنامه‌های آن مختص بانوان است. به عنوان یک عضو شورای شهر تا چه میزان به این سراها ورود پیدا کردید و آیا از فعالیت آنها راضی هستید ؟
یکی از موضوعاتی که می‌تواند برای ارتقای فرهنگ عمومی و همچنین امور بانوان مفید باشد همین طرح سرای محلات است که توسط شهرداری تهران اجرا شده اما مشکل آنجاست که طرح جامع و برنامه مدونی برای سرای محلات وجود ندارد. وجود این سراها خوب است به شرط آنکه بتوانیم نهادهای اجتماعی را در قالب یک شبکه اجتماعی بزرگ به داخل سرای محلات ببریم. پژوهشی که در رابطه با شورای محلات و سرای محلات انجام شده نشان می‌دهد که فقط یک درصد مردم تهران این مجموعه‌ها را می‌شناسند و این به معنای فاجعه است. باید کارکرد سراها و شورایاری‌ها بیشتر برای مردم شناخته شود ولی در این زمینه کار خاصی انجام نشده‌است .
یکی از انتقاداتی که من به شورای قبلی و شورای کنونی دارم این است که شهرداری به هیچ عنوان نباید به فضای سیاسی ورود پیدا کند اما ورود شهردار به انتخابات ریاست جمهوری این ذهنیت را ایجاد کرد که شاید از این سراها به نوعی به عنوان ستاد انتخاباتی استفاده می‌شود و نگاه سیاسی نسبت به این سراها به وجود آمد که هنوز هم در برخی اذهان حاکم است.
الان هم که به انتخابات مجلس نزدیک می‌شویم وظیفه شورا این است که مراقب باشد شورایاری‌ها و سرای محلات گرفتار فضای سیاسی نشوند و به اصل آن آسیبی وارد نشود اما اگر شورایاری‌ها در مسیر اصلی خود حرکت کنند و به شناسایی مشکلات محلات پرداخته و در جهت رفع آسیب‌های محلات خود فعالیت کنند قطعا این فعالیت، حرکت درستی است که مورد تائید و حمایت شوراها نیز است.
*مجموعه های زیادی در رابطه با زنان فعالیت می کنند که یکی ستاد توانمندی زنان سرپرست خانوار است و دیگری معاونت امور بانوان است که هریک برنامه ها و اقداماتی جدا از هم را پیگیری می‌کنند . ارزیابی شما از اقدامات این مجموعه‌ها چگونه است ؟
 واقعیت این است که در بحث زنان اشکال ساختاری در شهرداری وجود دارد. یک بخش از فعالیت‌های شهرداری در حوزه زنان آسیب‌دیده اجتماعی در سازمان رفاه و مشارکت های اجتماعی شهرداری تهران دنبال می‌شود و به همین دلیل انتظار می‌رود هر آنچه مربوط به حوزه توانمندسازی این زنان وجود دارد نیز در این بخش تمرکز پیدا ‌کند اما ستاد توانمندسازی زنان سرپرست خانوار هم در این حوزه مشغول فعالیت است. این ستاد اگر چه عملکرد بسیار خوبی داشته است اما سر جای خودش قرار نگرفته است و کسی هم به این موضوع اعتراض نکرده است و به هرحال سبب شده حرکت دو مجموعه سازمان رفاه و این ستاد همسو نباشد.
معاونت امور بانوان شهرداری تهران نیز فعالیت‌هایی را صورت داده است اما اشکالاتی بر این اقدامات حاکم است که یکی از آنها نبود ارتباطات و تعامل گسترده باسایر نهادها و سازمان‌های فعال و سایر دستگاه‌ها است. از سوی دیگر اقدامات معاونت بانوان در سطح انجام می‌شود و زیرساختی نیست . به طور مثال این مجموعه می‌توانست ارتباطاتی را با زنان موفق شهر تهران رقم بزند و آنها را برای جمع‌های مشورتی مخاطب قرارداده یا تجربیات ارزشمند آنها را در اختیار سایر بانوان بگذارد که تاکنون شاهد این اتفاقات نبوده‌ایم.
* شما برای اینکه تغییری در این زمینه رخ دهد پیشنهادی داشته و کاری صورت داده‌اید ؟
بنده پیشنهاد تشکیل مجمع زنان تصمیم‌ساز را به میزبانی شورای اسلامی شهر تهران مطرح کرده‌ام  تا بتوانیم این زنان را دور هم جمع کنیم تا از اتلاف انرژی، منابع و توانمندی‌ها، پیشگیری شود و در این نشست سریع‌تر به نیازهای واقعی زنان اشراف پیدا کنیم و به جای انجام اقدامات سطحی، در مسیر اقدامات اساسی گام برداشته شود.
حرکت دیگری که در زمینه زنان انجام دادیم بودجه این بخش را از هفت میلیارد تومان به 10 میلیارد تومان ارتقاء دادیم اما به دلیل نبود زیرساخت‌های لازم در این بخش بودجه را بیش از این افزایش ندادیم . این افزایش سه میلیارد تومانی هم در زمنیه توانمندسازی زنان صرف می‌شود چرا که اکنون مهمترین مشکلی که هر خانواده با آن دست گریبان است موضوع اقتصاد است و توانمندکردن زنان در ایجاد درآمد می‌تواند در وضعیت کنونی گام بزرگی باشد‌. این نسخه می‌تواند تا حدی به اقتصاد بانوان کمک کند و در نظر داریم بخشی اعظمی از این بودجه را به صورت وام در اختیار زنانی که ایده‌های موفقی در کسب و کار برای اجرا دارند، بگذاریم و این تصمیمات در کمیته‌ای با حضور زنان و مردان موفق کارآفرین ارزیابی شود و بدین ترتیب از اجرای طرح های کارآمد حمایت کنیم .
*اگر بخواهید از ایده‌ها و آرزوهایتان در شورای شهر تهران بگویید چه در سر دارید؟
 ایده‌های نوین زیادی در زمینه کسب و کار دارم که هنوز در ایران عملی نشده و فرصت‌هایی طلایی به حساب می‌آید اما باید زمینه اجرای این ایده‌ها را فراهم کرد. من تمام تلاشم را در شورای شهر تهران بر این هدف متمرکز می‌کنم تا در کنار توجه به حوزه آسیب‌های اجتماعی و کاهش آسیب‌ها، زنان تهران را به توانمندی برسانیم.

آخرین اخبار

1391-1396 کلیه حقوق برای وب سایت فاطمه دانشور محفوظ است.

web stats log analyzer

Template Design:Dima Group