فاطمه دانشور | عضو شورای شهر | مهرآفرین

بزرگ کردن قلم برگشت به حالت عادی قلم کوچک کردن قلم چاپ صفحه پی دی اف صفحه ارسال به دوستان

مسئولیت پذیری اجتماعی  در دنیای امروز یکی از شناخته شده ترین و متداولترین مفاهیم و اصولی است که کمپانی های بزرگ و کوچک متناسب با دامنه و گستره فعالیت ها و بهره مندیهای شان از محیط پیرامون، خود را ملزم به ایفای آن می دانند.

امروزه فعالان اقتصادی اعم از حقیقی و حقوقی در بسیاری از کشورهای جهان به این اصل ملزم هستند که در ازای استفاده هایی که از منابع طبیعی، محیط زیست و حتی امنیت روانی و روحی جوامع میزبان دارند، اقداماتی را نیز برای جبران ضررهای احتمالی یا ایفای مسئولیت هایی که ناظر بر بهره برداری از دارایی های کیفی و غیر ملموس جامعه متوجه آنان است، انجام دهند. در کشور ما متاسفانه چنین موضوعی هنوز به شکلی که باید و شاید گسترش پیدا نکرده است؛ این مهجوریت در حالی است که احساس مسئولیت در قبال منابع طبیعی، محیط زیست، حیات وحش و ... از جمله آموزه های دین مبین اسلام و عادت های فرهنگی و تاریخی ایرانیان بوده و هست.

با وجود چنین بستر مناسبی اما فعالان اقتصادی، شرکت ها  نهادهای فعال در حوزه کسب و کار در کشور ما چندان تعهدی به ایفای مسئولیت های خود در حوزه اجتماع ندارند  یا در صورت تمایل  از تجربه و آگاهی لازم برای انجام درست این قبیل مسیولیت ها برخوردار نیستند و به همین خاطر نیزمقوله مسئولیت پذیری اجتماعی در ایران از جایگاه و وضعیت مطلوبی برخوردار نیست.

تردیدی وجود ندارد که استمرار این شرایط به هیچوجه مطلوب نیست و باید تغییرات و تحولات اساسی در مورد جایگاه مسئولیت پذیری اجتماعی و میزان التزام عملی شرکت ها به این مقوله به وجود آید.

ایجاد این تغییرات مستلزم برنامه ریزی های گسترده در حوزه های مختلف فرهنگی، قانونی و اجتماعی است و به تبع تنوع و تکثر این الزامات، نهاد ها، سازمان ها و ارگان های متعددی باید نقش خود را  در این زمینه ایفا کنند.

به عنوان مثال، نهادهای قانون گزار در کشور باید با تدوین و تصویب قوانین مناسب، شرکت ها و فعالان اقتصادی را نسبت به ایفای مسئولیت های اجتماعی خود تشویق و ترغیب کنند. معافیت هزینه های صرف شده در حوزه مسئولیت های اجتماعی از مالیات و .... می تواند یکی از این بستر سازی های قانونی باشد.

یکی دیگر از رویکردهایی که باید در راستای تقویت جایگاه مسئولیت اجتماعی مورد بازبینی قرار گیرد، تمرکز بر این مقوله در سطح روابط و ضوابط شهری است. نهادهای مسئول در حوزه شهری خصوصاً شهرداری و شورای شهر می توانند با تمهید آیین نامه ها و تدارک دستورالعمل های خاصی، فعالان اقتصادی را در شهرها نسبت به انجام مسئولیت های اجتماعی خود تشویق کنند. به عنوان مثال شهرداری می تواند با کمک شورای شهر ضوابطی را تدوین کندکه بر اساس آن، انبوه سازان در صورت ایفای مسئولیت های اجتماعی از معافیت هایی در حوزه عوارض و مالیات و .... برخوردار شوند.

چنین شیوه ای محاسن بسیاری خواهد داشت؛ نخست اینکه فعالان اقتصادی و شرکت های تجاری و صنعتی و ... مسئولیت اجتماعی خود را در همان محدوده جغرافیایی یا همسایگی مکانی محل فعالیت خود ایفا می کنند و این قرابت مکانی، عینی و ملموس شدن نتایج این مسئولیت پذیری را هم برای فعالان اقتصادی و  هم ساکنان آن مناطق که هزینه هایی ر ا اعم از مالی، روحی، محیط زیستی و ...  بابت آن فعالیت خاص متحمل شده اند، به شدت افزایش می دهد.

حسن دیگر چنین رویکردی، تمرین ایفای مسئولیت اجتماعی است برای بنگاه های اقتصادی در اندازه کوچک. چرا که شرکت ها و فعالان اقتصادی با انجام مسئولیت های اجتماعی در ابعاد کوچک محلی، شهری و استانی، تجارب و آمادگی بیشتری برای انجام این تعهدات در سطوح ملی پیدا خواهند کرد.

نظارت پذیر شدن کیفیت عمل کردن به مسئولیت های اجتماعی از سوی تشکل های مردم نهاد فعال در لایه های محلی، شهری و ... همچنین نهادهایی مانند شورایاری ها، شوراهای شهر  هم از دیگر برکات این برنامه می تواند باشد.

از همین رو کمیته اجتماعی کمیسیون اجتماعی و فرهنگی در شورای اسلامی شهر تهران طی ماه های اخیر برنامه ریزی و بررسی های گسترده ای را برای تدوین و اجرای چنین شیوه ای در حوزه ایفای مسئولیت های اجتماعی که از آن به «مسئولیت پذیری اجتماعی شهری» تعبیر می شود، دنبال کرده است و امیدواریم در آینده نزدیک با همکاری اعضای شورای شهر تهران و شهرداری این ایده جامه عمل بپوشد.

کلمات کلیدی

فاطمه دانشور
فاطمه دانشور عضو شورای شهر

آخرین اخبار

web stats log analyzer

1391-1396 کلیه حقوق برای وب سایت فاطمه دانشور محفوظ است.

Template Design:Cyanviolet Group